.....

Olmuyor işte öyle, hadi hayata döneyim diyince dönemiyorsun.. Tam galiba artık iyi oluyorum derken yine kör kuyulara yuvarlanıyorsun. Ben altından kalkamayacağım galiba bu işin. Ben üstesinden gelemeyeceğim, normale dönemeyeceğim. Olmuyor çünkü, günler eziyet, bir  perde arkasından izlediğim ve gönülsüzce katıldığım bu hayat bir eziyet. Ancak uyumaya dermanım var benim. Ama sevgilime kıyamıyorum işte, onun için tutunmaya çalışıyorum hayata. Madem onunla bir oldum ve hayatımız birleşti, ona karşı sorumluyum. Yoksa ne gereği var yaşamanın. Onun için döneyim istiyorum hayata; ama olmuyor, olmuyor. Halim dermanım yok, kolumu kaldırmak bile zor. Hep uykum var benim hep uykum. Geleceğe baksam korkuyorum, geçmişi düşünmek istemiyorum, bugüne ise enerjim yok.