Sıcak

Hava ısındı ama içim ısınmadı.
Üşümeyi de sevmem ama
Böyle iyi, böyle kalsın.
Zaman aksın ama ben durayım biraz.
Ne olur biraz, sadece böyle durayım.

Nokta

Kırıldığı yerden birleşti her şey. O yüzden bu sefer inanmak lazım iyiye ve güzele.
Ne kaybeder ki insan?

.....

Olmuyor işte öyle, hadi hayata döneyim diyince dönemiyorsun.. Tam galiba artık iyi oluyorum derken yine kör kuyulara yuvarlanıyorsun. Ben altından kalkamayacağım galiba bu işin. Ben üstesinden gelemeyeceğim, normale dönemeyeceğim. Olmuyor çünkü, günler eziyet, bir  perde arkasından izlediğim ve gönülsüzce katıldığım bu hayat bir eziyet. Ancak uyumaya dermanım var benim. Ama sevgilime kıyamıyorum işte, onun için tutunmaya çalışıyorum hayata. Madem onunla bir oldum ve hayatımız birleşti, ona karşı sorumluyum. Yoksa ne gereği var yaşamanın. Onun için döneyim istiyorum hayata; ama olmuyor, olmuyor. Halim dermanım yok, kolumu kaldırmak bile zor. Hep uykum var benim hep uykum. Geleceğe baksam korkuyorum, geçmişi düşünmek istemiyorum, bugüne ise enerjim yok.

Sonsuz

Elimizden gelmeyen ne çok şey var şu hayatta. Yaptıklarımız, ettiklerimiz küçücük bir nokta aslında. Dünya alıyor bizi rüzgarına, bırakıyor bir sahil kenarına. Beni yağmurlu, soğuk bir sahile bıraktı. Ayaklarım çıplak, sırtım nemli, içim titrek. Burada istediğim kadar ağlayabilirim. Kimse karışmasın bana. Şükür, minnet ve acı var burada. Sorgulama yok, neden sormak yok, pişmanlık asla yok, kimin ne dediği umrumda değil. Ben kalbimden geçen sesi dinliyorum. Ben ne yapmam gerektiğini biliyorum, akıl vermesin kimse bana. Kimse ulaşmasın bu sahile, gelmesin, burası benim sahilim. İlk defa denizi sevmiyorum, yüzmek istemiyorum. Her şeyim değişti benim, "güzel" diye adlandırdıklarım değişti. Değişir çünkü insan, değişmek zorunda kalır. Bir günde bir dünyan olur senin, sonra bir günde dünyandan olursun. Bilemezsin sen, o sahildeki kum taneleri kadar bile gücün yok. Serilsem dersin şu kumlara, öylece uyusam... Uykuda acı yok. Uykuda hiçbir şey bilmiyor insan. Uyku cehaletin en güzel hali. Farkındasızlığın cenneti uyku. Ama uyanmak yok mu, işte o an tüm acıların, bildiklerin, kanına doluyor yine, ordan kalbine, ordan gözyaşı olup akıyor. Hiç unutamazsın biliyorsun. Şimdi anlıyorum bazı hiç anlamadığım şarkıları."Hatırlayarak yaşamak boynumuzun borcu ama ölürdün unutmasan." ne demekmiş şimdi anlıyorum. Saçma sapan aşk acıları çekmişiz gençlikte. Aşk acısı çekecek kadar özgür bir ruh, ne büyük bir lüksmüş, onu anlıyorum. Hepsini anlıyorum ama yadsımıyorum, kınamıyorum. Ben hayatta hep yazdım, ne olsa yazdım. öyle şeyler olurmuş ki, yazmaya kıyamazmış insan. Harflere dökemezmiş, ancak gözünden akarmış. Akarmış, akarmış hiç bitmezmiş. Sonsuz bir kaynak olurmuş, gönlünde gözünde. Sonsuz oldu. Daima benimle. Allah'ım sen mukayet ol aklıma ve ruhuma. Sana sığnıyorum her şeyimle, her şeyimizle.

...

Boyun büküp önünde aglasam sessizce su garip gönlüm affolur mu?
Bu fırtına durulur mu, benden adam olur mu?
Korkarım aska zararim dokunur mu?
Elveda sana yeter tamam, bitsin artik bu dram, bu fotoroman
Ham meyvayiz hala koparmislar dalimizdan...
Güzel günler bizi bekler eyvallah dersin geçer gider
Güzel günler bizi bekler eyvallah dersin olur biter
Bıraksam kendimi şöyle oh ne rahat
Bu da geçer gülüm yaşamana bak
Alınacak dersler var, sorulacak sorular
Bu da geçer gülüm bizden bu kadar...