aklımda

yorucu bir kışın sonunda, ayaklarım ayazma plajının kumları yada beşiğim sayılan altınoluğun çakıl taşlarıyla buluştuğunda, buz gibi ege suyu kanımı bütün yıl akmadığı kadar hızlı pompaladığında, sahile serilip başımı gölgeye alıp vücudumu güneşe bıraktığımda, o hafif ürperten ege rüzgarı beni okşarken, aklımda tek bir şey olacak. bence daha anlamlı olamazdı.